Picnic at Hanging Rock (1975) - The Daily Owl
fade
36240
post-template-default,single,single-post,postid-36240,single-format-standard,eltd-core-1.0,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11,vc_responsive

Picnic at Hanging Rock (1975)

“What we see and what we seem are but a dream. A dream within a dream!”  Με αυτή την παραφθορά από τους στίχους του ποιήματος “A Dream Within a Dream “ του Edgar Allan Poe αρχίζει η ταινία αυτή. Και όντως είναι σαν να είναι βγαλμένη μέσα από όνειρο!

 

 

Πάντοτε πίστευα ότι ο ρομαντισμός, ο πραγματικός, αγνός ρομαντισμός είναι μοναδικό προνόμιο των κοριτσιών! Σε αυτή τη ταινία θα τον δείτε σε όλο του το μεγαλείο!

 

 

To Picnic at Hanging Rock παρότι δράμα εποχήςδεν είναι μια ιστορία αγάπης αν και έχει κάποια ρομαντικά στοιχεία. Θα τη χαρακτήριζε πιο εύστοχα κάποιος αν έλεγε ότι είναι  μια ταινία μυστηρίου ή ακόμα και θρίλερ.

 

 

Η ιστορία διαδραματίζεται σε ένα παρθεναγωγείο στην Αυστραλία των αρχών του 20ου αιώνα. Ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου, το 1900, μια όμορφη καλοκαιρινή μέρα, μια ομάδα μαθητριών προετοιμάζεται με ζήλο και ενθουσιασμό για μια εκδρομή στο Hanging Rock: ένα μεγαλειώδες μνημείο της φύσης διαποτισμένο από μία μυστηριώδη ατμόσφαιρα…

 

 

Ανάμεσα στις λευκοντυμένες και γαντοφορεμένες μαθήτριες του Appleyard College είναι οι τελειόφοιτες Miranda, Marion, Irma και Edith. Τα κορίτσια παίρνουν άδεια για να εξερευνήσουν τις υψηλότερες πλαγιές του Βράχου. Κοντά στη κορυφή του βράχου, τα κορίτσια σταματούν σε ένα πλάτωμα για να θαυμάσουν τη θέα και τη φύση, βγάζουν τα παπούτσια και τις κάλτσες τους και μετά από λίγη ώρα ξαπλώνουν στο έδαφος και λαγοκοιμούνται. Η Edith ξυπνάει πάνω στην ώρα για να ανακαλύψει ότι τα υπόλοιπα τρία κορίτσια συνεχίζουν την ανάβαση τους σαν σε όνειρο και απομένει να τις παρακολουθεί τρομαγμένη καθώς εξαφανίζονται σε ένα πέρασμα μέσα στο Βράχο.

 

 

Η Edith επιστρέφει στο πικνίκ, μόνη και πανικοβλημένη. Η καθηγήτρια των μαθηματικών, Miss McCraw πάει να τις ψάξει αλλά από τότε κανείς δεν ξαναείδε ούτε εκείνη ούτε και τα υπόλοιπα τρία κορίτσια. Εξαφανίστηκαν δίχως κανένα ίχνος. Τι αλλόκοτα και μυστηριώδη γεγονότα συντελέστηκαν εκείνη την ημέρα και όσοι σχετιζόντουσαν με το συμβάν άραγε θα μπορέσουν ποτέ να απαλλαγούν από τους δαίμονες που το ατυχές αυτό πικνίκ έφερε στο φως; Είναι δυνατόν η αιτία της εξαφάνισης να είναι πράγματι υπερφυσικά φαινόμενα;

 

 

Βασισμένο στο κλασικό μυθιστόρημα της Joan Lindsay, το Picnic at Hanging Rock, είναι ταυτόχρονα ανυπέρβλητα ανατριχιαστικό και επιβλητικά όμορφο. Φωτογραφία που σε υπνωτίζει από τον βραβευμένο με Oscar, Russell Boyd, μουσική που σε στοιχειώνει από τον Bruce Smeaton και η διαχρονική αιθέρια ομορφιά της of Anne Louise Lambert ως Miranda. Αυτή η κλασική ταινία βοήθησε να  αναζωογονηθεί η Αυστραλιανή κινηματογραφική βιομηχανία ενώ καθιέρωσε τον σκηνοθέτη της, Peter Weir ως ένα κορυφαίο διεθνές ταλέντο.

 

 

Τουλάχιστον το πρώτο μισό της ταινίας είναι μια αλλεπάλληλη αλληλουχία από εικόνες μιας ονειρικής και αιθέριας ατμόσφαιρας… Μια φαντασίωση από ρομαντικά φορέματα, λουλούδια, γυμνά πόδια στο έδαφος και θολές εικόνες από ηλιόλουστα κορίτσια στα λευκά μπερδεμένες με φανταστικά τοπία σαν να είναι μαγεμένα…

 

 

 

 

 

 

Παρά το ότι το Picnic At Hanging Rock μπορεί άνετα να καυχηθεί ότι διαθέτει την πιο αξεπέραστα αριστουργηματική και οδυνηρά όμορφη μουσική που έχει “ντύσει” ποτέ ταινία, το soundtrack δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Παραδόξως, ενώ το μουσικό θέμα με τη σύριγγα (pan flute) έχει συμπεριληφθεί σε έναν αρκετά μεγάλο αριθμό από μουσικές συλλογές τα τελευταία χρόνια, κάποια κομμάτια δυστυχώς δεν έχουν δει ποτέ το φως της ημέρας εκτός ταινίας. Η κατάσταση χειροτέρεψε από την έλλειψη πληροφοριών στους τίτλους της ταινίας, με μόνο κάποιες σύντομες αναφορές στον Bruce Smeaton και στον Gheorghe Zamfirμε αποτέλεσμα όσοι πραγματικά απόλαυσαν τη μουσική, να μην μπορούν να εξακριβώσουν τη ταυτότητα των ονομάτων αλλά και των μουσικών για κάποια κομμάτια. Ευτυχώς για εμάς, στα βίντεο που ακολουθούν κάποιοι εντόπισαν και συνέλεξαν όλη τη μουσική που ακούγεται στη ταινία από τους πρωτότυπους καλλιτέχνες. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Και ακόμη, για τους λάτρεις της καλής μουσικής, άλλο ένα βίντεο που ουδεμία σχέση έχει με το soundtrack της ταινίας αλλά εμπεριέχει όλη την ατμόσφαιρα και την ατμοσφαιρικότητα της στο άκουσμα του σε συνδυασμό με τις εικόνες απ’τη ταινία. Αυτή η ταινία, αυτό το τραγούδι και αυτό το βίντεο αποτελούν μια ωδή στον αγνό ρομαντισμό με το αποτέλεσμα να αγγίζει απλά τη τελειότητα…

 

 

 

Και το τελευταίο βίντεο αποτελεί φόρο τιμής στη κεντρική πρωταγωνίστρια της ταινίας: τη Miranda.

 

Miranda, we met face to face and I lost my head 
Miranda, I saw your smile and felt something click inside…

 

 

 

“Γιατί το λατρεύω; Με λίγα λόγια, επειδή είναι τόσο όμορφα φωτογραφημένο και η ατμόσφαιρα του προκαλεί μια ονειρική, υπερφυσική αύρα που απλά ρέει. Σε στοιχειώνει και σου προκαλεί μια τρομακτική αλλά όχι ακριβώς εφιαλτική αίσθηση, κάτι σαν έναν αθώο φόβο για το άγνωστο, η οποία μένει μαζί σου σαν όλους εκείνους τους αστικούς μύθους που ακούς ως παιδί και δεν μπορείς να σταματήσεις να τους σκέφτεσαι.”

 

Βonjour Τristesse

ΈλληΈλλη

Δεν θέλω ρεαλισμό. Θέλω μαγεία! Όπως η Blanche Dubois στο "Λεωφορείον ο Πόθος" του Tennessee Williams. Χαμένη στη Χώρα των Θαυμάτων...! weheartit.com/elliesfairytales

No Comments

Post a Comment