Η μόνη συνταγή για πορτοκαλόπιτα που θα χρειαστείς - The Daily Owl
fade
35654
post-template-default,single,single-post,postid-35654,single-format-standard,eltd-core-1.0,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11,vc_responsive

Η μόνη συνταγή για πορτοκαλόπιτα που θα χρειαστείς

Η Μάνα Κουκουβάγια φτιάχνει πορτοκαλόπιτα και σου δίνει τη μοναδική συνταγή που θα χρειαστείς. 

 

 

Και ξαφνικά οι γιορτές έγιναν παρελθόν…

Και άχνισα και μέλωσα κι απ’ όλα. Μα η διαδρομή των γλυκών στην κουζίνα μου δεν έχει τελειωμό (και ευτυχώς, δηλαδή). Ο φούρνος συνεχίζει να ψήνει, εγώ συνεχίζω να γεμίζω ταψιά και πυρέξ και κατσαρολάκια. Οι αγαπημένοι εξακολουθούν να περιμένουν. Τι, έτσι θα τους αφήσω; Πώς θα κάνω κατάληψη στις ζωές τους και στις μέρες τους, αν όχι γλυκά!

Εσύ; Δεν θέλεις να κάνεις το ίδιο κι εσύ;

Έχω κι αυτή την αγάπη στα πορτοκάλια. Κι ό,τι αρχίζει με πορτοκάλι τελειώνει με άρωμα. Λες κι είναι το δέντρο στην κουζίνα μου. Μισοκλείνω τα μάτια και μόνο μια εικόνα έρχεται μπροστά μου. Πορτοκαλόπιτα. Μια ζουμερή, λάγνα, εκτυφλωτική πορτοκαλόπιτα! Τη φτιάχνω στη στιγμή.

 

 

Σου δίνω κι εσένα τη συνταγή, που είναι πανεύκολη, και σου προτείνω να την ξεκινήσεις χωρίς καμιά απολύτως αφορμή. Τώρα αμέσως.

Για να σε αναστατώσει το φύλλο κρούστας όσο θα ψήνεται με τα υπόλοιπα υλικά και να σε ζωηρέψει το πορτοκαλοσιρόπι στο πεντάλεπτο (ΜΟΝΟ), που θα κοχλάζει.

Και στο πρωινό σερβίρεται και στο απογευματινό και στη δουλειά πάει άνετα στο ταπεράκι. Είναι ζουμερή, αλλά δεν «τρέχουν» τα σιρόπια, να σε πασαλείψουν. Είναι τόσο όσο… σε όλα της. Και καμουφλάρεται επιτυχώς. Τη βλέπεις και δεν εκστασιάζεσαι. Ε, λες, εντάξει, μια πορτοκαλόπιτα. Αλλά με την πρώτη σιροπιασμένη και όλο ξύσμα στο είναι της πιρουνιά, εμφανίζεται ο έρωτας.

Η πορτοκαλόπιτα αυτή στην ουσία είναι μια πατσαβουρόπιτα με αξιώσεις. Και μην αφήσεις να σου δημιουργήσει αστείους συνειρμούς η λέξη πατσαβούρα, όχι! Χωρίς εξωφρενικές πολυτέλειες, έρχεται και δίνει άρωμα και χρώμα στον Χειμώνα σου (και ξέρεις πόσο ταιριάζει το πορτοκαλί με το γκρίζο) και ευχαριστείς τον Θεό, που έφτασε η εποχή αυτού του φρούτου.

 

 

 

 

Συγκέντρωσε τα εξής:

(στο μεγάλο ταψί του φούρνου θα τη φτιάξεις)

 

1 πακέτο φύλλο κρούστας

1 ποτήρι νερού καλαμποκέλαιο

3 αυγά (να τα χτυπήσεις πρώτα)

210 γρ. γιαούρτι στραγγιστό

1 φλιτζάνι τσαγιού ζάχαρη

2 βανίλιες

1 φανελάκι μπέικιν πάουντερ

ξύσμα πορτοκαλιού (βάλε κάμποσο, να υπάρχει)

 

 

Για το σιρόπι, να έχεις:

 

2 ποτήρια νερό

1 ποτήρι χυμό πορτοκάλι (φρεσκοστυμμένο εννοείται, μην πάρεις του κουτιού)

2 ποτήρια ζάχαρη

ξύσμα πορτοκαλιού (ναι, και στο σιρόπι)

 

*σου θυμίζω να μετράς πάντα με το ίδιο ποτήρι, όπου χρειάζεται

 

 

Πώς να το χειριστείς:

 

 

Λοιπόν, ξεκίνα από το σιρόπι. Βάλε τη ζάχαρη, τον χυμό, το νερό και το ξύσμα να βράσουν και μέτρα 5 λεπτά ακριβώς, από τη στιγμή, που θα αρχίσουν να κοχλάζουν. Πάει το πρώτο στάδιο. Το σιροπάκι είναι έτοιμο, άστο στην άκρη, να κρυώσει.
Πιάσε τα φύλλα τώρα. Ανοίγεις τη συσκευασία (βλέπεις ΠΟΣΟ κατατοπιστική είμαι), παίρνεις ένα ένα τα φύλλα, και τα βάζεις στο ταψί (το μεγάλο του φούρνου, έτσι; ), κάνοντάς τα πλισέ, τσαλακωμένα, καταλαβαίνεις. Κολλητά το ένα δίπλα στο άλλο. Τα αφήνεις κι αυτά στην άκρη.

 

Άναψε φούρνο. Στους 180 με αντιστάσεις (πάνω και κάτω, έτσι κι αλλιώς δίπλα δεν έχει, εξ όσων γνωρίζω). 

 

Ασχολήσου με το μείγμα των υπολοίπων υλικών τώρα. Βάλε σε μπωλ τα αυγά δαρμένα (μπορείς και στο ίδιο, για να μην έχεις να πλένεις μετά πολλά) και πρόσθεσε όμορφα και χωρίς άγχος το καλαμποκέλαιο, το γιαούρτι, το μπέικιν πάουντερ, τη ζάχαρη, τις βανίλιες και το ξύσμα. Τα κάνεις όλα μαζί μερικές αξιοπρεπείς στροφές, να αποκτήσουν ωραία εικόνα σαν παρέα και τα ρίχνεις με προσοχή πάνω από τα φύλλα. Ελέγχεις αν έχει πάει το μείγμα παντού, αν χρειαστεί, άνοιγε και πολύ κομψά κάποια σημεία να εισχωρήσει και λίγο στα ενδότερα. Αφήνεις να «τραβήξουν» τα φύλλα όσο περισσότερο μείγμα γίνεται, εμένα μου χρειάζονται περίπου είκοσι λεπτά. Τόσο θέλω να τα αφήσω. Α, και μην περιμένεις να εξαφανιστεί το μείγμα τελείως τελείως!

 

Αν ο φούρνος έχει προθερμανθεί και επισήμως (δηλαδή, έσβησε το λαμπάκι ή, τελοσπάντων, έδωσε σήμα) φουρνίζεις. Θα ξεφουρνίσεις όταν, μην φοβηθείς, ροδίσει αρκετά η πορτοκαλόπιτα (συνήθως και ανάλογα την ένταση του φούρνου – πόσα χρόνια θα το λέμε ακόμη αυτό, δεν θα εφευρεθούν ποτέ διαστημικές κουζίνες, ίδιες για όλους; – χρειάζεται μισή ώρα και, όταν λέω να ροδίσει αρκετά, δεν εννοώ να γίνει μπορντώ…, αν με εννοείς). 

 

Ξεφουρνίζεις, λοιπόν, και έτσι ζεστή και μοσχομυριστή που είναι, την περιχύνεις με το πορτοκαλοσίροπο, το οποίο, στο μεταξύ, έχει κρυώσει. Στην αρχή θα κολυμπάει. Εξαιρετικά δελεαστική εικόνα! Δώσε της τον χρόνο της. Σταδιακά το σιρόπι απορροφάται και, τέλος, όταν εξαφανιστεί όλο, η πορτοκαλόπιτα είναι έτοιμη να τη σερβίρεις. Με τρόπο. Δίνονται μάχες.

 

 

 

Γλυκά, σιροπιαστά φιλιά Μάνας Κουκουβάγιας

 

 

Οι φωτογραφίες είναι της Μάνας Κουκουβάγιας, δηλαδή της Ρίτσας Στάμου.

Η συνταγή είναι (ελαφρώς τροποποιημένη) από το μπλογκ Mikri Kouzina. 

Ritsa StamouRitsa Stamou

Η Ρίτσα είναι μια παραδοσιακή Μάνα Κουκουβάγια. Καμαρώνει, παιδεύει, εκπαιδεύει δύο υπέροχα δίδυμα αγόρια, τον Στέφανο και τον Μάριο. Κάνει όσα κάνει, συνήθως, μια μάνα και, παράλληλα, γράφει, ονειρεύεται, ανησυχεί υπερβολικά, κάνει πολλά γλυκά, θυμώνει εύκολα, γι’ αυτό περπατάει πολύ, και βλέπει ΠΟΛΛΕΣ ταινίες!

No Comments

Post a Comment