Φανταστικά Ζώα | Η έμπνευση της Τζ.Κ. Ρόουλινγκ από την μυθολογία - The Daily Owl
fade
4886
post-template-default,single,single-post,postid-4886,single-format-standard,eltd-core-1.0,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11,vc_responsive

Φανταστικά Ζώα | Η έμπνευση της Τζ.Κ. Ρόουλινγκ από την μυθολογία

    Η μαγευτική, ευφάνταστη και μοναδική ιστορία του πρασινομάτικου αγοριού με την αστραπή στο μέτωπο, σημάδεψε τα παιδικά όνειρά μας. Από το πρώτο κιόλας βιβλίο, ήξερες πως ακολουθεί μια περιπέτεια σαν καμιά άλλη: Ένα μαγικό σχολείο, ένα ξεχασμένο παρελθόν, ένας καινούριος υπέροχος κόσμος! Μα κάθε μαγικός κόσμος είναι μισός χωρίς τα δικά του ιδιαίτερα και συνάμα μαγικά πλάσματα, να τον συνοδεύουν. Ας δούμε λοιπόν, κάποια από τα παράξενα όντα που γεννήθηκαν στην φαντασία της Τζόαν Ρόουλινγκ καθώς και τις ρίζες τους στην μυθολογία.

 

 

 

  1. Υπόγρυππας

altarian_gryffin_by_lykouros-d7f0jzuΜπορεί οι επιλογές του Χάγκριντ σε ότι αφορά τα κατοικίδια να είναι κάπως… παράδοξες, ωστόσο όλοι αγαπήσαμε τα εντυπωσιακά περήφανα και άγρια όντα που επέλεξε να παρουσιάσει στο πρώτο μάθημα Φροντίδας Μαγικών Πλασμάτων. Φυσικά, ο Ωραιόραμφος, μισός άλογο και μισός γρύπας, ήταν αξιαγάπητος και για μια σειρά από άλλους λόγους, όμως ας εστιάσουμε λίγο περισσότερο στους θρυλικούς Γρύπες, που ενέπνευσαν την δημιουργία του. Οι Γρύπες είναι ορνιθομορφικές απεικονίσεις που συναντάμε κατά κύριο λόγο στην Ελληνική μυθολογία και Ευρασιατική παράδοση. Η επίσημη προέλευσή τους θεωρείται πως έχει τις ρίζες της στην Μεσοποταμία και ως ιδέα θεωρείται επακόλουθο της ανακάλυψης απολιθωμάτων από την εποχή των δεινοσαύρων. Εμφανίζονται συνήθως με σώμα λιονταριού, κεφάλι, νύχια και φτερά αετού και ουρά φιδιού. Συχνά είναι άπτεροι (Αίθουσα Θρόνου – Κνωσσός) είτε γιατί είναι δεμένοι με τον χώρο που φυλάσσουν είτε γιατί ενδεχομένως οι αρσενικοί δεν έχουν φτερά (Εραλδική Τέχνη). Θρύλοι του Μεσαίωνα θέλουν τις μάγισσες να χρησιμοποιούν τα νύχια του Γρύπα για τον εντοπισμό δηλητηρίων σε υγρά. Σημειολογικά, ο Γρύπας συνδέεται με μια σειρά από συμβολισμούς: τον ήλιο, τον ουρανό, το φως της αυγής, την δύναμη και συχνά εμφανίζεται ως ο ξάγρυπνος φύλακας θησαυρών και εκδικητής όσων επιχειρήσουν να τους κλέψουν. Στην Ανατολή ο Γρύπας συμβολίζει την σοφία και την φώτιση ενώ στην Ελλάδα ήταν αφιερωμένος στον Απόλλωνα ως ηλιακό σύμβολο, στην Αθηνά ως σύμβολο της σοφίας και στην Νέμεση ως σύμβολο της εκδίκησης. Οι Υπόγρυππες, όπως τους γνωρίσαμε στις ιστορίες της Ρόουλινγκ, εμφανίστηκαν μεταγενέστερα και τους συναντάμε στην Αίγυπτο, τη Μεσοποταμία και την Ελλάδα. Στην Αίγυπτο ήταν η προσωποποίηση του Ήλιου, στην Ελλάδα ηλιακό σύμβολο, ενώ κατά τον Μεσαίωνα ήταν σύμβολο της αδυναμίας.

 

 

  1. Μπόγκαρτς

LickspittleΤα Μπόγκαρτς, όπως τα συναντάμε κατά κύριο λόγο στην Αγγλική Λαογραφία, ήταν σκανδαλιάρικα πνεύματα υπεύθυνα για καταστροφές και «πειράγματα» στο σπίτι ή την εξοχή: Θα σπάγανε βάζα, θα άλλαζαν θέση τα έπιπλα, θα κάναν φασαρία την νύχτα… Συνήθως ήταν συνδεδεμένα με το όνομα κάποιας οικογένειας, την όποια ακολουθούσαν παντού. Αν επιθυμούσαν γίνονταν ιδιαίτερα συνεργάσιμα, μα εάν έκανε κανείς να τα προσβάλλει… το χάος ξεκινούσε! Παλιά, στις πόρτες των σπιτιών έβλεπε κάνεις λογίων-λογιών αντικείμενα, που προσφέρονταν στα Μπόγκαρτ ώστε να μην «ανακατευτούν» στο νοικοκυριό. Μια άλλη παράδοση της Βόρειας Αγγλίας, αναφέρει πως με το να τους δώσεις ένα όνομα, αυτά γίνονταν φιλικά προς την οικογένεια και προστάτες της τιμής της. Εμφανισιακά, η μορφή και το μέγεθος τους ποικίλει και έχουν την ικανότητα να αλλάζουν μορφή, και για αυτό συχνά εμφανίζονταν ως ζώα.

 

 

 

 

  1. Μονόκεροι

unicornsΠοιος δεν αγαπάει αυτά τα θρυλικά, εκθαμβωτικά πλάσματα; Εδώ οι θρύλοι δίνουν και παίρνουν, με χιλιάδες αναφορές και εκδοχές σε κάθε γωνιά της Γης. Η μορφή του διαφέρει από τόπο σε τόπο, αλλά παραμένει κυρίαρχη αυτή που τον θέλει με κεφαλή αλόγου, σώμα κατσίκας και ένα μεγάλο κέρατο στο μέτωπο. Σύμφωνα με άλλες περιγραφές είχε γενειάδα και στριφογυριστό κέρατο, από τη μέση και πίσω ήταν άλογο, ενώ τα μπροστινά του πόδια, ήταν πόδια  αντιλόπης. Στην περιοχή της Ινδίας είχε τη μορφή γαϊδάρου με  άσπρο τρίχωμα, γαλανά μάτια και πορφυρό κεφάλι, το κέρατο στο κέντρο του μετώπου είχε στη βάση άσπρο χρώμα, μαύρο στη μέση και κόκκινο στην άκρη, ενώ είχε την ικανότητα να μιλά με ανθρώπινη λαλιά και να δίνει  χρησμούς. Στην Κινεζική μυθολογία ήταν ένα από τα τέσσερα ζώα που έφερναν καλή τύχη και για το λόγο αυτό θεωρούνταν ως το σπουδαιότερο από όλα τα ζώα, ενώ ζούσε χίλια χρόνια. Είχε το σώμα ελαφιού, ουρά βοδιού και οπλές αλόγου, το τρίχωμα στην πλάτη του ήταν πολύχρωμο και η κοιλιά του κίτρινη ή καφέ. Ήταν ήρεμο ζώο και τόσο καλοκάγαθο, που περπατούσε έτσι ώστε να μην πατήσει κάποιο ζωντανό πλάσμα. Τρεφόταν με πτώματα ζώων και όχι με χορτάρι. Ο θρύλος λέει πως το άπιαστο, άγριο ζώο προσέγγιζε μονάχο του τις παρθένες στα δάση και ακουμπούσε το κεφάλι του στα γόνατά τους. Το κέρατο του, το ζητούσαν οι μάγοι και οι μάγισσες του Μεσαίωνα για τις μαντικές του ιδιότητες, ενώ το αίμα του είχε θεραπευτικές δράσεις. Ωστόσο, επειδή ήταν σύμβολο της αγνότητας και όντας παντελώς ακίνδυνο, οποιοσδήποτε σκότωνε ένα μονόκερο θα τον βάραινε βαριά κατάρα.

 

 

 

  1. Κένταυροι

centaur_by_alanlathwellΜε τις ρίζες τους στην Ελληνική μυθολογία, οι Κένταυροι ήταν ανθρωπόμορφα πλάσματα με διττή φύση: μισοί άνθρωποι και μισοί άλογα. Ενδεχομένως, η ύπαρξη τους να προέρχεται από κάποια άγρια φυλή ανθρώπων που ζούσαν σε ορεινά μέρη και ήταν εξαιρετικοί καβαλάρηδες.  Ένας μύθος που σώζεται από τον Σέρβιο (βασιλιάς της Θεσσαλίας) αναφέρει πως ένας βασιλιάς της εποχής είχε αναθέσει στους ιππείς αυτούς να επαναφέρουν τους ταύρους της περιοχής, που είχαν απομακρυνθεί. Αυτοί λοιπόν οδήγησαν τα χαμένα ζώα πίσω στον αρχικό τόπο βοσκής τους, κεντρίζοντάς τα με ένα ραβδί. Έτσι μπορεί να εξηγηθεί και η ετυμολογία της λέξης Κένταυρος από το κεντείν + ταύρος. Oι Κένταυροι, με εξαίρεση τον Χείρωνα και τον Φόλο, θεωρούνταν ερωτομανείς και ασελγείς σε τέτοιο σημείο που θύμιζαν Σάτυρους. Σύμφωνα με την παράδοση, ο Ιξίονας (βασιλιάς της Θεσσαλίας) ερωτεύθηκε την Ήρα κι επιδίωξε να έρθει σε ερωτική επαφή μαζί της. Ο Δίας τον συγχώρεσε μια φορά , άλλα όταν ο Ιξίονας δεν συμμορφώθηκε έφτιαξε ένα ομοίωμα της Ήρας από νεφέλη και του το έστειλε. Από την ένωση τους γεννήθηκε ένα ανθρωποειδές ον, ο Κένταυρος. Επειδή όμως ο Κένταυρος είχε ανθρώπινη μορφή, ενώ παράλληλα ήθελαν να δικαιολογήσουν τη διπλή φύση του, ανθρώπινη και ζωώδη, πλάστηκε ο μύθος σύμφωνα με τον οποίο ο Κένταυρος είχε ερωτική επαφή με μια φοράδα και από αυτή την ένωση δημιουργήθηκαν οι Κένταυροι με την γνωστή τους μορφή.

 

 

  1. Φοίνικας

phoenixΟ σοφός σύντροφος του Ντάμπλντορ, Φοξ, έχει ένα εξίσου εντυπωσιακό φόντο θρύλων να συνοδεύουν το είδος του. Ο Ηρόδοτος αναφέρεται σε αυτόν και στη μοναδική του ικανότητα να αναγεννιέται από τις στάχτες του, οι οποίες προέρχονται από την αυτανάφλεξή του. Όταν ο Φοίνιξ έχει φτάσει σε μία ηλικία και θέλει να ανανεωθεί παραδίδεται στις φλόγες, χρησιμοποιώντας ιερά και εξαγνιστικά βότανα όπως το μύρο. Ο Φοίνιξ πεθαίνει και αναγεννιέται μόνος του. Σύμφωνα με πολλές παραδόσεις έχει εξαιρετική φωνή και όταν κελαηδάει ακόμα και ο Ήλιος σταματάει το άρμα του για να τον απολαύσει. Πολλές παραδόσεις συνδέουν αυτή την ωδή με το τραγούδι που ακούγεται λίγο πριν τυλιχθεί στις ίδιες του τις ιερές φλόγες. Πέρα από την αρχαία Ελλάδα, ο Φοίνικας ήταν ένα πολύ ιερό σύμβολο και για άλλους πολιτισμούς: Σύμφωνα με τους Αιγυπτίους ονομαζόταν Μπένου και βρίσκονταν στη κορυφή της πυραμίδας, που ξεπρόβαλε στη Δημιουργία από τα αρχέγονα ύδατα. O Φοίνιξ συνδέεται με το γιο του Όσιρη και της Ίσιδος, τον Ώρο. Στον Εβραϊκό πολιτισμό είναι το μόνο ζώο που δεν τρώει από το καρπό του δέντρου της γνώσης του καλού και του κακού. Σύμφωνα με αυτή τη παράδοση λοιπόν η Εύα δίνει σε όλα τα ζώα να φάνε και μόνο αυτός αντιστέκεται. Ο Θεός λοιπόν τιμάει τον Φοίνικα και τον κάνει αθάνατο. Έτσι είναι μόνο ένα αρσενικό και δεν αναπαράγεται. Στον πρωτοχριστιανισμό, ο Φοίνιξ αναπαριστά τον Ιησού Χριστό, που πεθαίνει και ανασταίνεται σε τρεις μέρες, όπως και ο φοίνιξ αναγεννιέται πλήρως σε τρεις μέρες. Ο Φοίνιξ αποτελεί ιερό ζώο του Βισνού, στην Ινδουιστική θρησκεία, ενώ για τους Κινέζους, βασιλεύει στο Νότο ενώ Αιώνιος αγαπημένος του θεωρείται ο Ιερός Δράκος. Ο Φοίνιξ σε διάφορες μορφές εμφανίζεται και στους Πέρσες, στους Νοτιοαφρικανούς, ακόμα και τους αρχαίους πολιτισμούς της κεντρικής και νότιας Αμερικής. Σημειολογικά, είναι το σύμβολο που αφομοιώνει τη δύναμη του ανθρώπου να αναγεννιέται από τις δυσκολίες του και να γίνεται ακόμα πιο δυνατός, εξού και η σοφία του.

 

ΠΗΓΕΣ

Evita CielEvita Ciel

Γεννήθηκα από την πνοή ενός ονείρου, μέθυσα από τα δάκρυα μιας νεραϊδας, ερωτεύτηκα ένα ποτάμι και πέταξα με τα φτερά ενός Αγγέλου σε κόσμους παραμυθένιους. Απο τότε ψιθιρίζω στα άστρα και χορεύω σε μελωδίες νοσταλγικές...

No Comments

Post a Comment