Ο φόβος και τα "Boggart" στον κόσμο του Harry Potter και τον δικό μας - The Daily Owl
fade
35647
post-template-default,single,single-post,postid-35647,single-format-standard,eltd-core-1.0,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11,vc_responsive

Ο φόβος και τα “Boggart” στον κόσμο του Harry Potter και τον δικό μας

Σκοτάδι, τέρατα, μοναξιά, ύψη … Φόβος – όλοι τον έχουμε βιώσει και γνωρίσει από παιδιά… Για τον καθένα, όμως, έχει διαφορετική μορφή. Κάποιοι φόβοι μεγεθύνονται και μετατρέπονται σε φοβίες.  Όποια κι αν είναι η μορφή του φόβου ή της φοβίας του καθενός,  όποιος έρθει αντιμέτωπος με ένα πλάσμα σαν το Μπόγκαρτ εκείνο θα πάρει τη μορφή του χειρότερου εφιάλτη του.

 

 

 

Ο φόβος αποτελεί βασικό συναίσθημα της ανθρώπινης φύσης, το οποίο εκδηλώνεται σε περιπτώσεις πραγματικού ή πλασματικού κινδύνου ή απειλής. Είναι ένας αμυντικός μηχανισμός προστασίας ο οποίος συνδέεται άρρηκτα με το ένστικτο επιβίωσης , τον οποίο  ο άνθρωπός κατείχε από τις απαρχές της ύπαρξης του. Όταν φοβόμαστε εκκρίνεται η ορμόνη αδρεναλίνη η οποία βοηθά τον οργανισμό να κινητοποιήσει όλες τις πηγές ενέργειάς του, ενεργοποιώντας ένα είδος “γενικού συναγερμού”, που χαρακτηριστικά ονομάζεται αντίδραση “μάχης ή φυγής”. Έτσι λοιπόν υπό την επήρεια του φόβου και συνεπώς της αδρεναλίνης λειτουργούμε ενστικτωδώς κι αστραπιαία για να προστατευτούμε – αν δεν έχουμε παραλύσει από το φόβο μας. Ο φόβος που παραμένει έντονος χωρίς να υπάρχει πραγματική απειλή και γίνεται τρόπος και εμπόδιο ζωής ονομάζεται φοβία. Γενικά αυτό το αρχέγονο συναίσθημα με τα χίλια πρόσωπα μπορεί να έχει  ένταση από την απλή προσοχή μέχρι την παράνοια.

 

 

 

Όλοι φοβόμαστε κάτι, όπως Neville Longbottom τον καθηγητή Severus Snape, ή ο Harry Potter τους Παράφρονες -δηλαδή τον ίδιο το φόβο- πολλοί βέβαια, αν όχι όλοι, κουβαλούν στην καθημερινότητά τους μια φοβία όπως ο Ron Weasley την αραχνοφοβία. Όποια κι αν είναι η μορφή που σας προκαλεί φρίκη κι ανατριχίλα, αυτή είναι που θα πάρει το πλάσμα Μπόγκαρτ. Καταχωνιασμένα στο σκοτάδι, μέσα σε ντουλάπες, κάτω από τα κρεβάτια – σε σκοτεινά και κλειστά μέρη δηλαδή- ελλοχεύουν με άγνωστη μορφή, μέχρι να έρθει το επικείμενο θύμα τους και να πάρουν τη μορφή που πιστεύουν ότι θα το τρομάξει περισσότερο. Όσα περισσότερα τα άτομα που αντιμετωπίζει, τόσο πιο ευάλωτο γίνεται το Μπόγκαρτ καθώς βρίσκεται σε σύγχυση ως προς το ποια μορφή να πάρει. Τα Μπόγκαρτ ανήκουν στην κατηγορία των «μη – (έμβιων) όντων» , βρίσκονται σε μια κατάσταση στην οποία ούτε έχουν προέλθει από θάνατο αλλά ούτε μπορούν να πεθάνουν, ενώ παράγονται και τρέφονται από τα ανθρώπινα συναισθήματα. Το ξόρκι που τα αποδυναμώνει προφέρεται Reddikulus και σε συνδυασμό με τη δύναμη τη σκέψης του πομπού η μορφή του Μπόγκαρτ – αν το ξόρκι πετύχει – θα γίνει «γελοία» όπως αποκαλύπτει και το όνομα, προκαλώντας γέλιο παρά τρόμο.

 

 

 

Για άλλη μια φορά, λοιπόν, η δημιουργός του κόσμου των Μάγων, Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, συμβολίζει μέσω των πλασμάτων του μαγικού κόσμου πτυχές της ανθρώπινης φύσης. Τα Μπόγκαρτ όπως κι ο φόβος έχουν διαφορετικό πρόσωπο για τον καθένα. Ζουν κλεισμένα στο σκοτάδι όπως οι σκιές του μυαλού όπου ζουν οι μεγαλύτεροι φόβοι. Τρέφονται και παράγονται από τα ανθρώπινα συναισθήματα όπως ο ίδιος ο φόβος και το ξόρκι που τα αποδυναμώνει σημαίνει «αυτός που έχει γελοιοποιηθεί». Οι φόβοι, υπαρκτοί και μη, τρέφονται και δυναμώνουν στο μυαλό του καθενός μέχρι να μας παραλύσουν. Εκεί πατάει και η «κουλτούρα του φόβου» που καλλιεργείται στην εποχή μας πατώντας σε αυτό το αρχέγονο και δυνατό συναίσθημα και έτσι μέσω της τρομοκρατίας ζούμε μέσα στο φόβο. Βέβαια στον κόσμο των Μαγκλ υπάρχει ένα ακόμα πλάσμα που τρέφεται από εμάς και μας πνίγει σαν την αγχόνη μέρα με τη μέρα. Είναι άγνωστο αν υπάρχει πλάσμα στον μαγικό κόσμο που να πνίγει την μαγοανθρωπότητα μέσα στο άγχος, αν υπάρχει όμως θα είναι συγγενικό του Μπόγκαρτ. Και στα δύο όντα πετυχαίνει το ξόρκι Riddikulus, διότι αν γελοιοποιήσουμε τους φόβους και τα άγχη μας, αυτά σίγουρα θα αποδυναμωθούν και θα κρυφτούν σε κάποια σκοτεινή αποθήκη – εκεί δηλαδή όπου ανήκουν.

 

 

 

 

Το Reddikulus αποδυναμώνει τα Μπόγκαρτ και το γέλιο το φόβο. Γελώντας με φίλους κι αγαπημένα πρόσωπα  οι φόβοι αντιμετωπίζονται κι αποδυναμώνονται, διότι ο φόβος του ενός γίνεται πιο μικρός δίπλα σε αυτόν των άλλων γελώντας. Να είστε σε ετοιμότητα, λοιπόν  γιατί τα Μπόγκαρτ καραδοκούν. Ki αν δεν έχετε ραβδί, δεν πειράζει. Ένα χαμόγελο αρκεί.

EnchantedFeatherEnchantedFeather

(Time)Traveler, Μικρή Γιαπωνέζα, Footballer , Dancer , Magic Creature/ Σπουδάζω Φυσική και διάφορα άλλα τρελά και μαγικά, σχολείο στο Hogwarts , διακοπές στη Ναrnia , τοξοβολία στην κατασκήνωση με τις Αμαζόνες κτλ / Words are our most inexhaustible source of magic... και μην ξεχνάμε The North remembers

No Comments

Post a Comment