Έντγκαρ Άλαν Πόε - Ο "καταραμένος" βασιλιάς του τρόμου - The Daily Owl
fade
7755
post-template-default,single,single-post,postid-7755,single-format-standard,eltd-core-1.0,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11,vc_responsive

Έντγκαρ Άλαν Πόε – Ο “καταραμένος” βασιλιάς του τρόμου

“Those who dream by day are cognizant of many things which escape those who dream only by night.”

Edgar Allan Poe, Eleonora

 

Καταθλιπτικός, μακάβριος, συμπλεγματικός, εξαίσιος, αριστουργηματικός είναι τα πολλαπλά επίθετα που μπορούν να περιγράψουν το λόγο του Έντγκαρ Άλαν Πόε. Θεωρείται ο πατέρας του αστυνομικού διηγήματος, του φανταστικού αλλά και της τρομακτικής λογοτεχνίας, εισάγοντας μια νέα δυναμική στη Ρομαντική Λογοτεχνία και θέτοντας τα θεμέλια για τη τρομακτική λογοτεχνία ή αλλιώς τη λογοτεχνία του μακάβριου. Και παρ’ όλο που βρισκόταν από την άλλη όχθη του Ατλαντικού, συγκαταλέγεται μαζί με τους Γάλλους Μπωντλαίρ, Ρεμπώ και Βερλαίν στους λεγόμενους «καταραμένους ποιητές».

 

 

Γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1809 στη Βοστόνη, ως ο δευτερότοκος γιός δύο ηθοποιών. Τα παιδικά του χρόνια σημαδεύτηκαν έντονα από γεγονότα που διαμόρφωσαν τον ιδιαίτερο ψυχισμό του. Η εγκατάλειψη της οικογένειας από τον πατέρα του ένα χρόνο μετά τη γέννηση του, ο θάνατος της μητέρας του από φυματίωση ένα χρόνο αργότερα, σε συνδυασμό με την αναδοχή του από την οικογένεια Άλαν, υπήρξαν τα καταλυτικά γεγονότα της ζωής του αλλά και του έργου του. Λαμβάνει μια σωστή μόρφωση, αντάξια της αστικής οικογένειας των Άλαν και εγγράφεται στο πανεπιστήμιο όπου και δεν αποφοιτά ποτέ, λόγω του χαρτοπαικτικού του πάθους. Μετά από μια ερωτική απογοήτευση κατατάσσεται στο στρατ,ό όπου και υπηρετεί ως μισθοφόρος για λίγα χρόνια. Το 1830 ο θετός του πατέρας ξαναπαντρεύεται μετά το θάνατο της γυναίκας του και αποκληρώνει τον Έντγκαρ, ο οποίος μετακομίζει μόνιμα στη Βαλτιμόρη για να ζήσει με τη θεία του και την ανήλικη ξαδέρφη του. Ξεκινά να εκδίδει ορισμένα ποιήματα και στη συνέχεια τα πρώτα του πεζά, χωρίς να κάποιο κέρδος. Το 1835 παντρεύεται την 13χρόνη ξαδέρφη του Βιρτζίνια και εργάζεται ως κριτικός παράλληλα με το συγγραφικό του έργο του. Αρχές του 1842 η σύζυγος του εμφανίζει τα πρώτα σημάδια φυματίωσης και το 1845 ο Έντγκαρ εκδίδει το «Κοράκι». Το 1847 η Βιρτζίνια πεθαίνει και ο Έντγκαρ αρχίζει να πίνει πιο συστηματικά από ποτέ. Έκτοτε ξεκίνησε η απόλυτη ψυχολογική και σωματική του κατάρρευση, η οποία και επιδεινώθηκε το 1849 όπου και βρέθηκε στους δρόμους της Βαλτιμόρης με παραληρηματικό σοκ, αφήνοντας την τελευταία του πνοή λίγες ημέρες αργότερα. Ο θάνατος του παραμένει έως και σήμερα μυστήριο, καθώς υπάρχουν θεωρίες ότι πέρα από το αλκοόλ έπασχε και από σύφιλη και επιληψία, ακόμα και από λύσσα.

 

 

ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ

“Deep into that darkness peering, long I stood there wondering, fearing, Doubting, dreaming dreams no mortals ever dared to dream before;” The Raven

 

 

Η επιρροή του έργου του Πόε στη λογοτεχνία του φανταστικού είναι κεφαλαιώδης, καθώς εγκαινίασε το είδος της αστυνομικής λογοτεχνίας αλλά και της λογοτεχνίας του τρόμου, με τις ιδιαίτερες αναφορές στο μεταφυσικό τρόμο. Στη σκιά του ανδρώθηκαν οι μετέπειτα λογοτέχνες του τρόμου και της φαντασίας, Χ.Φ Λάβκραφτ, Άρθρουρ Κόναν Ντόιλ, ακόμα και ο Ιούλιος Βέρν και ο Όσκαρ Ουάιλντ. Σύμφωνα με τους περισσότερους κριτικούς, τα έργα του απέκτησαν μεγαλύτερη απήχηση το 1900 όπου και έγινε πιο δεκτικό το κοινό στον πνευματισμό και το φανταστικό. Πέρα του ρομαντικού στοιχείου των έργων του, ο φόβος και το μακάβριο, αλλά και το μοτίβο της φυματικής γυναικείας μορφής που πρωτοστατεί στα έργα του και πιο συγκεκριμένα στο διασημότερο έργο όλων, το  «Κοράκι» συμβολίζοντας τη μητρική αλλά και την ερωτική φιγούρα των γυναικών της ζωής του.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η ΕΠΙΡΡΟΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ

 

Η βασανισμένη ψυχή του Πόε αλλά και τα ξεχωριστά του δημιουργήματα αναπαράχθηκαν αμέτρητες φορές πίσω από μουσικές νότες, θεατρικές διασκευές, τηλεοπτικές σειρές, ταινίες ακόμα και κόμικς. Η πλειάδα των καλλιτεχνών που εμπνεύστηκαν από το μελαγχολικό Πόε περιλαμβάνει τους εξής: 
Μουσικοί: Ο Κλώντ Ντεμπυσσύ, ο οποίος προσπάθησε να συνθέσει την “Πτώση του Οίκου των Άσερ”
Ο Αντρέ Καμπλέτ, τη “Μάσκα του Κόκκινου Θανάτου” 
Ο Μπόμπ Ντίλαν, στο τραγούδι”Just Like Tom Thumb’s Blues”  αναφέρεται στις “Οι δολοφονίες της οδού Νεκροτομείου” 
Οι “Queen” βασίστηκαν στο “Κοράκι” και στον πιο διάσημό του στίχο “Nevermore”
Ο δικός μας Αλκίνοος Ιωαννίδης με το ομώνυμο του τραγούδι ‘Edgar Allan Poe”
Ταινίες: Το “Κοράκι”, με τον αδικοχαμένο Μπράντον Λι
“Σε βλέπω 5”, της ομώνυμης σειράς θρίλερ “Σε βλέπω
Το “Κοράκι” (2012)
Μάλιστα από το  1910 έως και το 1967, ξεκίνησε η παραγωγή ταινιών με θέμα τα αυτούσια διηγήματα του Έντγκαρ Άλαν Πόε. Με κυριότερα τον “Χρυσό Σκαραβαίο”, τη “Μάσκα του Κόκκινου Θανάτου”, Την “Πτώση του Οίκου των Άσερ” και τον “Τάφο της Λιγείας”. 

 

 

Αφίσα της ταινίας “Η πτώση του Οίκου των Άσερ Το

 

 

Ο “Τάφος της Λίγεια”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Τα διασημότερα του έργα του:
ΠΟΙΗΜΑΤΑ
1827, “Ταμερλάνος”
 1845, “Κοράκι”
1841, “Λενόρ”
1848, “Εύρηκα”, (Πεζό Ποίημα)

ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ
1839, “Η πτώση του Οίκου των Άσερ”
1839, “Γούλιαμ Γουίλσον”
1842, “Η μάσκα του Κόκκινου θανάτου”
1843, “Ο Χρυσός Σκαραβαίος”
1843, “Ο μαύρος γάτος”
1845, “Κουβεντιάζοντας με μια μούμια”
1841, “Οι δολοφονίες της οδού Νεκροτομείου”
1850, “Η δίνη του Μαελστρόμ”

ΔΟΚΙΜΙΑ
1846, “Η φιλοσοφία της σύνθεσης”
1848, “Εύρηκα”

 

 

AquamaryAquamary

Aqua Mary, House of Water Bearer “For I have always been a seeker, a dreamer, and a ponderer on seeking and dreaming...” ― H.P. Lovecraft, Night Ocean

No Comments

Post a Comment