Αυτά τα 90s pop ελληνικά τραγούδια έχουν creepy περιεχόμενο - The Daily Owl
fade
38439
post-template-default,single,single-post,postid-38439,single-format-standard,eltd-core-1.0,flow child-child-ver-1.0.0,flow-ver-1.3,,eltd-smooth-page-transitions,ajax,eltd-grid-1300,eltd-blog-installed,page-template-blog-standard,eltd-header-type2,eltd-fixed-on-scroll,eltd-default-mobile-header,eltd-sticky-up-mobile-header,eltd-menu-item-first-level-bg-color,eltd-dropdown-default,wpb-js-composer js-comp-ver-4.11,vc_responsive

Αυτά τα 90s pop ελληνικά τραγούδια έχουν creepy περιεχόμενο

Όλοι έχουμε μεγαλώσει με τα τραγούδια της δεκαετίας του ’90, όλοι μας λίγο πολύ τα έχουμε χορέψει, τα έχουμε απολαύσει και τα ακούμε σαν μια γλυκιά ανάμνηση. Μέχρι σήμερα τουλάχιστον, μιας και ήρθε η ώρα να ανακαλύψουμε την ελαφρώς τρομακτική, creepy, «περίεργη» πλευρά αυτών των τραγουδιών ή για την ακρίβεια κάποιων στίχων τους. Ποια είναι λοιπόν αυτά τα τραγούδια που, αν τα πάρεις στραβά, μπορεί να έχουν creepy πλευρά;

 

 

Stalking με λεμόνι στο μπαλκόνι

 

«Τσάι με λεμόνι στο μπαλκόνι» μας τραγουδούσε το μακρινό 1992 ο Δάκης. Όλα ήταν μια χαρά μέχρι που ήρθε ο στίχος: «πάλι απόψε εγώ στο μπαλκόνι θα την βγάλω το κορίτσι να δω από το ρετιρέ το άλλο». Τι έκανε δηλαδή;  Παρακολουθούσε την γειτόνισσα. Εντάξει, αν ο λόγος είναι το κοινωνικό ενδιαφέρον (που έλεγε και η παπαδιά στο «Καφέ της Χαράς») να το καταλάβω, αλλά ο άνθρωπος έχει πάρει μέχρι και τηλεσκόπιο για αυτή την δουλειά.

 

 

 

 

Στοιχειά και Δαίμονες

 

«Υπήρχες πάντα»  μας τραγούδησε ο Σάκης Ρουβάς το 1998 και όλα ήταν όμορφα και ρομαντικά μέχρι που ακούγεται ο στίχος: «υπήρχες πάντα μέσα ψυχή μου,  συγκατοικούσαμε μες την ζωή μου» … Δεν θα μπορούσε να το αφιερώνει το κοριτσάκι που πρωταγωνιστή στον «Εξορκιστή» στον δαίμονα που έχει καταλάβει το σώμα της; Κάλλιστα θα μπορούσε και υπάρχει και ο στίχος προάγγελος του κακού «…πριν ακόμα σε γνωρίσω ήξερα πως θα φανείς…» – αυτά καλό είναι να μην λέγονται.

 

 

 

O creepy ερωτευμένος θαυμαστής

 

«…Θα ‘ρχομαι κρυφά τις νύχτες και θα σε κοιτώ…» έλεγε και ξανά έλεγε σε όλο το ρεφρέν ο Νεκτάριος Σφυράκης το 1998 – δηλαδή πόσο τρομακτικό παίζει να είναι αυτό; Κάτσε ρε φίλε, έχουμε δει και Δέκατη Εντολή! Και συνεχίζει «…και όσα με θυμό μου είπες σου τα συγχωρώ…» – εδώ θα το πάμε με υποθετικά σενάρια.
Σενάριο α’: ο πρωταγωνιστής μας αυτοκτονεί και επιστρέφει στην αγαπημένη του σαν φάντασμα και παρακολουθεί σιωπηλά την καθημερινότητά της (κάτι σαν ερωτευμένος Κάσπερ).
Σενάριο β’: ο πρωταγωνιστής έχει αντικλείδι ή είναι wannabe διαρρήκτης και όταν η κοπέλα κοιμάται αυτός μπαίνει στο σπίτι και την χαζεύει.
Σενάριο γ’: την απαγάγει, την έχει κλειδωμένη σε αποθήκη (δεμένη και φιμωμένη) όπου την ταΐζει, την προσέχει και γενικά επικρατεί μια τρελή κατάσταση. Τώρα λογικά η κοπέλα  κάπου δουλεύει και την αφήνει να κάνει την εξής διαδρομή αποθήκη – δουλειά, δουλειά – αποθήκη (εκεί που την έχει κλειδωμένη ντε) και την πηγαίνει στην δουλειά της για να μην του ξεφύγει κιόλας. 
And the winner is… θεωρώ το τρίτο σενάριο μιας και λέει σε έναν στίχο: «θα σε φροντίζω και ας μην θέλεις μα και αν θες σε ευχαριστώ φτάνει μονάχα όπου πας να ακολουθώ».

 

 

 

 

Η τίμια τρέλα

 

«Έλα μου» έλεγε και ξανά έλεγε ο Σάκης Ρουβάς το 1994. Τώρα θα μου πεις, αυτό το τραγούδι είναι εντάξει! Ναι, δεν θα το έλεγα διότι αν όλα ήταν εντάξει γιατί επιμένει τόσο πολύ να πάει σπίτι του; Είναι φιλόξενος, αυτό να το δεχτώ, θέλει να της φτιάξει και μακαρόνια με κιμά και εν αντιθέσει με τα προηγούμενα τραγούδια ετούτου του άρθρου τουλάχιστον εδώ ο πρωταγωνιστής μας γίνεται χαλί να τον πατήσεις. Αλλά το σημείο που μας τα χαλάει το τραγούδι είναι το εξής: ποιος νορμάλ άνθρωπος θα ήθελε να δείξει σε κόσμο φωτογραφίες του από όταν ήταν μωρό; Το μόνο θετικό σε όλη αυτή την κατάσταση είναι ο στίχος «μην φοβάσαι δεν είμαι και τόσο τρελός» είναι τίμιος το δηλώνει εξ αρχής λέει: έχω ένα θεματάκι τρέλας αλλά είναι σε φυσιολογικά πλαίσια.

 

 

Από όσους αναλύσαμε σήμερα εγώ τον τελευταίο θα πήγαινα – τουλάχιστον προσφέρει και ένα γεύμα, ενώ οι άλλοι τι; Πάντως δεν θα έβλαπτε να διπλότριπλοκλειδώσετε τις πόρτες και να αφήσετε κανένα σκόρδο, κανένα σταυρό και κανένα παλούκι πάνω στο κομοδίνο σας – για παν ενδεχόμενο. Τόσα γίνονται, όπως λένε και τα τραγούδια αυτά.   

NightMareNightMare

Λογοπλάστρια από την λίγες/ Once a dreamer always a dreamer/ Ντισνεϊολόγος/ Σοκολάτρης

No Comments

Post a Comment